ბიბლია: მეორე ეზრა
Author: Институт перевода Библии
Date: 2020-12-19T15:14:27.279082+00:00

ბიბლია
ბიბლია

1. სათაურის გვერდი

1. მეორე ეზრა

სათაურის გვერდი

ბიბლია
ძველი და ახალი აღთქმა

(კანონიკური და არაკანონიკური წიგნები)

ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი

2002

ISBN 91-89122-21-6

© კანონიკური წიგნები – ბიბლიის თარგმნის ინსტიტუტი, სტოკჰოლმი, 2002

© არაკანონიკური წიგნები – საქართველოს ბიბლიის საზოგადოება, 2002

მეორე ეზრა
მეორე ეზრა

1. 1

2. 2

3. 3

4. 4

5. 5

6. 6

7. 7

8. 8

9. 9

1
მეორე ეზრა

1^1მოუმზადა იოშიამ იერუსალიმში პასექი თავის უფალს და დაკლა სამსხვერპლო ტარიგი პირველი თვის მეთოთხმეტე დღეს.

2და რიგის მიხედვით განაწესა მღვდლები უფლის ტაძარში.

3და უთხრა ლევიანებს, ისრაელის მღვდელმსახურთ: „განიწმიდენით უფლისათვის, რათა დაასვენოთ უფლის წმიდა კიდობანი ტაძარში, რომელიც ააგო მეფე სოლომონმა, დავითის ძემ, მაგრამ მხრებზე არ შეიდგათ იგი.

4ახლა კი ადიდეთ უფალი, ღმერთი თქვენი, და ემსახურეთ მის ხალხს – ისრაელს; განლაგდით თქვენი მოდგმისა და გვარ-ტომობის მიხედვით, ისრაელის მეფის – დავითის და მისი დიდებული ძის – სოლომონის განაწესისამებრ.

5როცა ტაძარში ლევიანთა თქვენეული გვარ-ტომობის რიგით დადგებით თქვენი ძმების, ისრაელის ძეთა, წინაშე,

6დაკალით საპასექო ტარიგი, გაამზადეთ მსხვერპლი თქვენი ძმებისთვის და აღასრულეთ პასექი უფლის მცნებისამებრ, რომელიც მიეცა მოსეს“.

7უბოძა იოშიამ იქ მყოფ ხალხს ოცდაათი ათასი კრავი და თიკანი, სამი ათასი კურატი; ყოველივე ეს სამეფო ფარიდან აღთქმისამებრ მიეცა ხალხს, მღვდლებსა და ლევიანებსაც.

8ტაძრის წინამძღვრებმა – ხილკიამ, ზაქარიამ და იეხიელმა საპასექოდ მისცეს მღვდლებს ორი ათას ექვსასი ცხვარი და სამასი კურატი.

9ათასისთავებმა – იექონიამ, შემაყიამ და მისმა ძმამ ნეთანელმა, ხაშაბიამ, ოხიელმა და იორამმა საპასექოდ მისცეს ხუთი ათასი ცხვარი და შვიდასი კურატი.

10ყოველივე ამის აღსრულებისას ღირსებისამებრ იდგნენ მღვდლები და ლევიანები, თავ-თავიანთი გვარ-ტომობისა და რიგის მიხედვით,

11და ხელთ ეპყრათ ხმიადები ხალხის წინაშე,

12რათა მსხვერპლი შეეწირათ უფლისთვის, როგორც მოსეს წიგნითაა დაწესებული. და იყო ცისკრის ჟამი.

13საპასექო ტარიგი, როგორც ჯერ არს, ცეცხლზე შეწვეს, მსხვერპლები კი სპილენძის ქვაბებსა და კარდალებში მოხარშეს და კარგად შეკაზმული ჩამოურიგეს მთელ ხალხს.

14შემდეგ კი თავისთვის და მღვდლების, თავიანთი ძმების, აარონის ძეთათვისაც გაამზადეს, რადგანაც მღვდლებს გვიანობამდე მოჰქონდათ ლურთები; ამიტომაც ამზადებდნენ ლევიანები როგორც თავისთვის, ისე მღვდლების, თავიანთი ძმების, აარონის ძეთათვისაც.

15წმიდა მგალობელნი – ასაფის ძენი კი თავიანთ ადგილას იდგნენ, დავითის მიერ დადგენილი წესისამებრ; აგრეთვე ასაფი, ზაქარია და ედინუსი, რომელნიც მეფისაგან იყვნენ. ხოლო თვითეულ კართან მდგარ მეკარეებს თავიანთი რიგის მიტოვების ნება არ ჰქონდათ, რადგანაც მათი ძმები – ლევიანები – ამზადებდნენ მათთვის.

16და იქმნა იმ დღეს ყველაფერი, რაც ეგებოდა მსხვერპლშეწირვას უფლისადმი პასექის აღსრულებისას, და მსხვერპლშეწირვას უფლის საკურთხეველზე, იოშია მეფის ბრძანებით.

17შვიდი დღის განმავლობაში იხდიდნენ იმჟამად იქ მყოფი ისრაელის ძენი პასექსა და უფუარობის დღესასწაულს.

18არ გადახდილა ამნაირი პასექი ისრაელში სამუელ წინასწარმეტყველის დროიდან;

19არც ისრაელის რომელიმე მეფეს გადაუხდია იმგვარი პასექი, როგორიც გადაიხადეს იოშიამ, მღვდლებმა და ლევიანებმა, იუდაელებმა და მთელმა ისრაელმა, ვინც კი იმხანად ცხოვრობდა იერუსალიმში.

20იოშიას მეფობის მეთვრამეტე წელს იქნა გადახდილი ეს პასექი.

21და ღვთისმოსაობით სავსე გულის წყალობით, წრფელად წარიმართა იოშიას საქმენი უფლის წინაშე.

22მისივე მეფობისას აღიწერა უწინდელ დროში ღვთის მიმართ შემცოდეთა და უკეთურთა საქმენი, რომელთა მსგავსნიც არ ახსოვს არცერთ სამეფოსა თუ ხალხს; მიტომაც აღიძრა ისრაელის წინააღმდეგ სიტყვა უფლისა.

23მას შემდეგ, რაც იოშიამ აღასრულა ყველა ეს საქმე, ეგვიპტის მეფე, ფარაონი, ევფრატისპირა ქარქემიშის წინააღმდეგ საომრად დაიძრა, და გამოვიდა იოშია მის დასახვედრად.

24გაუგზავნა ეგვიპტის მეფემ მოციქულები და შეუთვალა: „რას ვერჩით ერთმანეთს, იუდაელთა მეფევ?

25შენ წინააღმდეგ როდი წარმოუგზავნივარ უფალ ღმერთს, ევფრატის პირას მივალ საომრად; აწ ჩემთან არის უფალი და სწორედ ის მაქეზებს მე; ჩამომეცალე, ნუ ეურჩები უფალს!“

26მაგრამ იოშია უკან არ დაბრუნდა თავის ეტლში, არამედ გადაწყვიტა შებმოდა მას; ყურად არ იღო იერემია წინასწარმეტყველის სიტყვები, წარმოთქმული უფლის ბაგეთაგან.

27მეგიდოს ველზე გამოვიდა მასთან საომრად და გამოეგებნენ სარდლები იოშია მეფეს.

28და უთხრა მეფემ თავის მსახურებს: „გამიყვანეთ ბრძოლის ველიდან, რადგანაც არაქათი აღარა მაქვს“. და მსახურებმაც უმალვე გაიყვანეს იგი მწყობრიდან.

29თავის მეორე ეტლზე ავიდა, იერუსალიმს დაბრუნებისთანავე დალია სული და დამარხულ იქნა მამა-პაპათა სამარხში.

30მთელმა იუდამ დაიტირა იოშია, მის გამო გოდებდა იერემია წინასწარმეტყველი, მთავრები და მათი ცოლები გლოვობდნენ მას და ეს დღე სამუდამო გლოვის დღედ დაუწესდა ისრაელის მთელ მოდგმას.

31ყოველივე ეს აღწერილია იუდას მეფეთა მატიანეში; იუდას საქმენი, მისი დიდება და უფლის სჯულის მისეული წვდომა, მისი უწინდელი თუ აწინდელი ღვაწლი ისრაელისა და იუდას მეფეთა წიგნშია გადმოცემული.

32აიყვანა ხალხმა იექონია, იოშიას ძე, და მეფედ დასვა მამამისის იოშიას ნაცვლად; მაშინ ოცდასამი წლის იყო იგი.

33სამი თვე იმეფა იუდასა და იერუსალიმში და გადააყენა იგი ეგვიპტის მეფემ, რათა არ ემეფა იერუსალიმს.

34და შეაწერა ხალხს ასი ტალანტი ოქრო და ერთი ტალანტი ვერცხლი.

35ხოლო ეგვიპტის მეფემ იექონიას ძმა – იეჰოიაქიმი დასვა იუდასა და იერუსალიმის მეფედ.

36შეკოჭა იეჰოიაქიმმა დიდებულნი, თავისი ძმა ძარიუსი კი შეიპყრო და გამოიყვანა ეგვიპტიდან.

37ოცდახუთი წლისა იყო იეჰოიაქიმი, როცა იუდასა და იერუსალიმში გამეფდა, და უკეთურად იქცეოდა უფლის წინაშე.

38აღიძრა მის წინააღმდეგ ნაბუქოდონოსორი, ბაბოლონის მეფე, სპილენძის ბორკილი დაადო და ბაბილონს წაიყვანა.

39გამოიტანა ნაბუქოდონოსორმა უფლის წმიდა ჭურჭლის ნაწილი, ბაბილონში წაიღო და თავის საკერპოში მიუჩინა ბინა.

40იეჰოიაქიმის საქმენი, მისი უწმიდურებისა და უსჯულოების ამბავი მეფეთა ცხოვრების წიგნშია აღწერილი.

41მის ნაცვლად გამეფდა იეჰოიაქინი, მისივე ძე; თვრამეტი წლისა იყო, როდესაც მეფედ დასვეს.

42სამი თვე და ათი დღე იმეფა იერუსალიმში და უკეთურად იქცეოდა უფლის წინაშე.

43ერთი წლის შემდეგ ნაბუქოდონოსორმა ბაბილონში წააყვანინა იგი უფლის წმიდა ჭურჭლითურთ.

44მის ნაცვლად კი ციდკია დასვა იუდასა და იერუსალიმის მეფედ; მაშინ ის ოცდაერთი წლისა იყო და თერთმეტი წელი იმეფა.

45უკეთურად იქცეოდა უფლის წინაშე და ყურს არ უგდებდა იერემია წინასწარმეტყველის სიტყვებს, უფლის ბაგეთაგან წარმოთქმულთ.

46მეფე ნაბუქოდონოსორს ღვთის სახელით შეჰფიცა ერთგულება, მაგრამ დაარღვია ფიცი და განუდგა, გაქედმაღლდა, გაგულფიცხდა და ისრაელის უფალი ღმერთის სჯული შელახა.

47ერის წინამძღოლნიცა და მღვდლებიც ძალზე უღვთოდ და უსჯულოდ იქცეოდნენ, ასე რომ, თვით წარმართთაც კი აღემატნენ უწმიდურებით, და შებღალეს უფლის წმიდა ტაძარი იერუსალიმში.

48მოუვლენდა მათ ღმერთი თავის მაცნეებს და მოუწოდებდა მოქცეულიყვნენ, რადგანაც ინდობდა მათაც და თავის სავანესაც.

49მაგრამ ისინი მასხარად იგდებდნენ მის მაცნეებს და სწორედ იმ დღეს, როცა უფალი ლაპარაკობდა, დასცინოდნენ მის წინასწარმეტყველთ, ვიდრე თავისი ხალხის მკრეხელობით განრისხებულმა ქალდეველთა მეფენი არ აღძრა მის წინააღმდეგ,

50რომელთაც მუსრი გაავლეს მის ჭაბუკებს მისივე წმიდა ტაძრის ირგვლივ, არც ქალი დაინდეს და არც ვაჟი, არც მოხუცი და არც ჩვილი, არამედ ღმერთმა ყველა ხელში ჩაუგდო მათ.

51უფლის მთელი წმიდა ჭურჭელი, დიდიც და მცირეც, უფლის კიდობნის ჭურჭელი და სამეფო საგანძური მიიტაცეს და ბაბილონის გზას გაუყენეს.

52გადაწვეს უფლის სახლი, დააქციეს იერუსალიმის გალავანი და მისი ციხე-კოშკები ცეცხლს მისცეს.

53იავარ-იქმნა მთელი მისი დიდება; ვინც მახვილს გადაურჩა, ბაბილონს წაასხეს.

54და დაემონნენ მას და მის შვილებს სპარსელთა გაბატონებამდე, რათა აღსრულებულიყო უფლის სიტყვები, იერემიას პირით თქმული:

55ვიდრე დედამიწა არ იდღესასწაულებს თავის შაბათებს მისი გაუდაბურების მთელი ხნისა – სამოცდაათი წლის მანძილზე, – ის იშაბათებს.

2

2^1სპარსთა მეფის კვიროსის მეფობის პირველ წელს, იერემიას პირით თქმული უფლის სიტყვის აღსასრულებლად, უფალმა სულით აღძრა კვიროსი, სპარსთა მეფე, რომელმაც მთელ თავის სამეფოს სიტყვით და წერილობით აუწყა:

2„ამას ამბობს კვიროსი, სპარსთა მეფე: ისრაელის უფალმა, უზენაესმა უფალმა, მე დამადგინა მთელი ქვეყნიერების მეფედ და მიბრძანა სახლი ავუგო მას იერუსალემს, რომელიც არის იუდაში.

3ამიტომ თუ ვინმეა თქვენში მისი ხალხიდან, დე, იყოს მისი უფალი მასთან; დაე, ავიდეს იერუსალემს, რომელიც არის იუდაში, რათა სახლი აუგოს უფალს: იგია უფალი, ისრაელში დავანებული.

4ყოველი კაცი, სადაც არ უნდა ცხოვრობდეს იგი, მოვალეა შეეწიოს მათ ოქრო-ვერცხლით, ცხენებით, საქონლითა და სხვა აღთქმული შესაწირავით უფლის ტაძრისათვის იერუსალიმში“.

5მაშინ აღდგნენ უხუცესნი იუდას ტომიდან და ბენიამინის ტომიდან, მღვდლები და ლევიანები, ყველა, ვისაც სული აღუძრა უფალმა წასასვლელად და უფლის სახლის ასაგებად იერუსალიმში.

6მეზობლად მცხოვრებნი კი ყოველნაირად ხელს უმართავდნენ მათ: ოქრო-ვერცხლით, ცხენებით, საქონლით და ურიცხვი აღთქმული შესაწირავით, რომელიც გაიღო მრავალმა, ვისი გონებაც აღძრულ იქნა.

7მეფე კვიროსმა გამოიტანა უფლის წმიდა ჭურჭელი, რომელიც ნაბუქოდონოსორმა წაიღო იერუსალიმიდან და თავის საკერპოში დადო.

8აიღო იგი კვიროსმა, სპარსთა მეფემ, და თავის მეჭურჭლეთუხუცესს – მითრიდატეს – გადასცა, მისი მეშვეობით კი გადაეცა შეშბაცარს, იუდაელთა მთავარს.

9ხოლო რიცხვი ჭურჭლისა იყო: ათასი ოქროს სასათხევლე, ათასი – ვერცხლისა, და ოცდაცხრა ვერცხლის სასაკმევლე,

10ოცდაათი ოქროს ფიალა, ორი ათას ოთხას ათი – ვერცხლისა და სხვა ჭურჭელი ათასი.

11სულ წამოღებულ იქნა ხუთი ათას ოთხას სამოცდაცხრა ოქრო-ვერცხლის ჭურჭელი; შეშბაცარმა ბაბილონიდან დაბრუნებულ ტყვეებთან ერთად ჩამოიტანა ისინი იერუსალიმში.

12სპარსთა მეფის არტაქსერქსეს მეფობისას ბიშლამმა და მითრიდატემ, ტაბეელმა და რეხუმმა, ბეელტეთმოსმა, მწერალმა შიმშაიმ და სამარიასა და სხვა ადგილებში მცხოვრებმა მათმა თანამზრახველებმა იუდასა და იერუსალიმის მცხოვრებთა წინააღმდეგ შემდეგი შინაარსის წერილი მისწერეს მეფეს:

13„მეფე არტაქსერქსეს, ჩვენს ბატონს, შენი ქვეშევრდომები – მრჩეველი რეხუმი, მწერალი შიმშაი და მათი საბჭოს დანარჩენი მსაჯულნი კელესირიასა და ფინიკიაში.

14აწ ეუწყოს მეფე-ბატონს, რომ თქვენგან წამოსული იუდაელები ჩვენთან მოვიდნენ იერუსალიმში, აშენებენ ამ განდგომილსა და უკეთურ ქალაქს, აწყობენ მის მოედნებს აღადგენენ გალავანს და საძირკველს უყრიან ტაძარს

15თუ ქალაქი კვლავ აშენდა და გალავანიც გასრულდა, არამცთუ ხარკს შეგიწყვეტენ, არამედ მეფეთაც წინ აღუდგებიან.

16რაკი ტაძრის მშენებლობა უკვე დაიწყო, საჭიროდ ვცანით გაგაფრთხილოთ და გირჩიოთ, მეფე-ბატონო, იქნებ ჩახედო შენი წინაპრების წიგნებს.

17მატიანეებში ნახავ, რა სწერია მათზე და შეიტყობ, რომ ეს ქალაქი მოღალატე იყო და მეფეთა და ქალაქთა მაშფოთარი, იუდაელები კი – განდგომილნი და ოდითგანვე მეამბოხენი, რის გამოც მოოხრდა ეს ქალაქი.

18გვიუწყებია შენთვის, მეფე-ბატონო, რომ თუ ეს ქალაქი კვლავ აშენდა და მისი გალავანიც აღდგა, აღარ გექნება გასასვლელი კელესირიასა და ფინიკიაში“.

19მაშინ მეფემ საპასუხოდ მისწერა რეხუმს, ვითარებათა აღმწერელს, ბეელტეთმოსს, მწერალ შიმშაის და მათ თანამზრახველებს სამარიაში, სირიასა და ფინიკიაში:

20„მივიღე თქვენი გამოგზავნილი წერილი;

21ვბრძანე განეხილათ და დავრწმუნდი, რომ ეს ქალაქი ოდითგანვე მეფეთა წინააღმდგომი ყოფილა, მისი მცხოვრებნი კი – განდგომილნი და შფოთის ამტეხნი;

22ძლევამოსილსა და სასტიკ მბრძანებლებს უმეფიათ იერუსალიმში, ხარკს რომ კრეფდნენ კელესირიასა და ფინიკიაში.

23ამიტომაც ვბრძანებ, აეკრძალოს ამ ხალხს ქალაქის შენება;

24თვალყური ადევნეთ, რომ აღარაფერი გაკეთდეს და ბოლო მოეღოს მეფეთა წინააღმდეგ მიმართულ ბოროტმზრახველობას“.

25მეფე არტაქსერქსეს წერილი რომ წაიკითხეს, რაუმოსი და მწერალი სამსაიოსი მხედართა და მოლაშქრეთა თანხლებით სასწრაფოდ გაემართნენ იერუსალიმისკენ და დაერივნენ მშენებლებს.

26და შეჩერდა იერუსალიმის ტაძრის შენება სპარსთა მეფის დარიოსის მეფობის მეორე წლამდე.

3

3^1დარიოს მეფემ დიდი წვეულება გაუმართა ყველა თავის ქვეშევრდომს და მთელ თავის სახლეულს, მიდიისა და სპარსეთის ყველა მთავარს,

2ყველა სატრაპს, მხედართმთავარს და ინდოეთიდან ქუშამდე ას ოცდაშვიდი ყმადნაფიცი ქვეყნის გამგებელს.

3სმა-ჭამით რომ იჯერეს გული, კმაყოფილნი დაიშალნენ, დარიოს მეფე კი თავის საწოლ ოთახში შევიდა, გამოიძინა და ბოლოს, გაიღვიძა.

4ამასობაში მეფის სამმა ჭაბუკმა – პირადმა მცველმა – ერთმანეთს უთხრა:

5„მოდით, სამივემ თითო სიტყვა ვთქვათ იმის თაობაზე, თუ რა არის ყველაზე უფრო ძლიერი; ვინც დანარჩენ ორზე უფრო ბრძნულ სიტყვას იტყვის, დაე, დარიოს მეფემ სწორედ ის აავსოს წყალობით;

6ძოწეულით შეიმოსოს და ოქროს სასმისით სვას, ოქროზე ეძინოს და ეტლით დაბრძანდებოდეს, რომელშიაც ოქროს აღვირიანი ცხენები იქნებიან შებმულნი, თავს ბისონის საბურავი უმკობდეს და ყელს – მანიაკი;

7დარიოსის გვერდით იჯდეს თავისი სიბრძნის წყალობით, და დარიოსის ნათესავად იწოდებოდეს“.

8სამივემ ხელად დაწერა თავისი სიტყვა, დაბეჭდა და სასთუმალთან დაუდო დარიოს მეფეს.

9როცა მეფე გაიღვიძებს, წერილებს მიართმევენ და ვის სიტყვასაც უფრო ბრძნულად მიიჩნევენ მეფე და სამი სპარსელი დიდებული, გამარჯვებაც მას დარჩება, როგორც სწერია.

10ერთმა დაწერა: მძლეთა-მძლეა ღვინო.

11მეორემ დაწერა: მძლეთა-მძლეა მეფე.

12მესამემ დაწერა: მძლეთა-მძლენი არიან ქალები, მაგრამ ყველაფერს სძლევს ჭეშმარიტება.

13როდესაც გაიღვიძა მეფემ, მიართვეს დაწერილი და წაიკითხა.

14დაიბარა სპარსეთისა და მიდიის ყველა დიდებული, სატრაპები და მხედართმთავარნი, მხარეთა გამგებელნი და მრჩეველნი; დაჯდა სამსჯავროში და წაუკითხეს მათ დაწერილი.

15ბრძანა, უხმეთ ამ ჭაბუკებს, რათა განგვიმარტონ თავიანთი სიტყვებიო. უხმეს და ისინიც ეახლნენ.

16და უთხრა მათ: „აგვიხსენით ეგ თქვენი სიტყვები“.

17დაიწყო პირველმა, ღვინის მძლეთა-მძლეობას რომ ამტკიცებდა, და ასე თქვა:

18„როგორ არა სძლევს, კაცნო, ღვინო ყველაფერს? აკი გონებას უბნელებს ყველას, ვინც მას ეწაფება.

19ერთმანეთს უსწორებს ჭკუით მეფეს და ობოლს, მონას თუ თავისუფალს, ღატაკს და მდიდარს.

20ყველა გონებას ალხენს და ამხიარულებს, ასე რომ, აღარც მწუხარება ახსოვს ვინმეს და აღარც მოვალეობა.

21ყველა გულს მდიდრად აქცევს, ასე რომ, აღარც მეფე ახსოვს ვინმეს და აღარც სატრაპი, ყველას თავის საკუთარ ტალანტზე ალაპარაკებს.

22გამტყვრალთ აღარც ძმობა ახსოვთ, აღარც მეგობრობა და არც თუ იშვიათად იშიშვლებენ მახვილს.

23გამოფხიზლდებიან და აღარ ახსოვთ, რა ჩაიდინეს.

24მაშ, კაცნო, როგორ არა ვთქვათ ღვინო მძლეთა-მძლედ, რაკიღა ხალხს აიძულებს ასე მოიქცნენ?“ ესა თქვა და დადუმდა.

4

4^1მაშინ დაიწყო მეორემ, მეფის მძლეთა-მძლეობას რომ ამტკიცებდა:

2ო, კაცნო, განა მძლეთა-მძლენი არ არიან მიწისა და ზღვის მპყრობელნი, ისევე, როგორც ყოველივე იმისა, რაც არის მათში?

3მეფე კი ყველაზე უმეტესია და უზენაესი, მეფე ბატონობს და მბრძანებლობს მათზე, რასაც უნდა იმას უბრძანებს და ყველანი ემორჩილებიან მას.

4ერთმანეთს დაერიეთო, რომ ბრძანოს, დაუყოვნებლივ ასრულებენ მის ბრძანებას; მტრის წინააღმდეგ საბრძოლველად რომ წარგზავნოს ხალხი, წავლენ და მიწასთან გაასწორებენ მთებს, გალავნებს და ციხე-კოშკებს.

5მუსრავენ და იმუსრებიან, მეფის სიტყვას კი არ გადავლენ; თუ გაიმარჯვეს, მეფესთან მიაქვთ ნადავლიც და სხვა დანარჩენიც.

6ხოლო ვინც საომრად და საბრძოლველად არ მიდის, მიწას ამუშავებს; თესლს რომ ჩაჰყრიან, მომკილს კვლავ მეფეს მიართმევენ, და ერთმანეთს აიძულებენ ღალა აძლიონ მას.

7მხოლოდ მეფეს შეუძლია ბრძანოს მოკალითო და კლავენ; ბრძანოს განუტევეთო და განუტევებენ;

8ბრძანებს სცემეთო, სცემენ, ბრძანებს ააოხრეთო, ააოხრებენ, ბრძანებს ააშენეთო, ააშენებენ;

9თუ ბრძანა მოჭერითო, მოჭრიან, ხოლო თუ დარგვა ბრძანა, დარგავენ.

10მეფეს ემორჩილება მთელი მისი ხალხიცა და ჯარიც.

11ეგეც არ იყოს, მხარ-თეძოზე წამოწოლილი მეფე ნებივრობს, ჭამს, სვამს და სძინავს, ხალხი კი გარს შემოსჯარვია და დარაჯად უდგას; ვერავინ მიატოვებს, რომ თავის საქმეს მიხედოს, და ვერც მის ნებას გადავა.

12ო, კაცნო, მაშ, განა ყველაზე ძლიერი არ არის მეფე, რაკი ყველა უსიტყვოდ ემორჩილება მას?“
ესა თქვა მეორემ და დადუმდა.

13ხოლო მესამემ, ქალებისა და ჭეშმარიტების მძლეთა-მძლეობას რომ ამტკიცებდა, – ეს ზერუბაბელი იყო – ასე დაიწყო:

14„ო, კაცნო, ხომ დიდია მეფე და მძლეთა-მძლეა ღვინო?! მაგრამ ვინ მძლავრობს, ან ვინ მბრძანებლობს მათზე, თუ არა ქალი?

15სწორედ ქალი შობს მეფესაც და ზღვისა თუ ხმელეთის ყველა მბრძანებელსაც.

16ქალები შობენ და ძუძუს აწოვებენ ვაზის მრგველთაც, საიდანაც წურავენ ღვინოს.

17ისინი ქსოვენ კაცთა სამოსს და ბრწყინვალებით ამკობენ მათ; არ ძალუძს კაცს უქალოდ ყოფნა.

18ოქრო-ვერცხლი და ნაირ-ნაირი სამკაულიც რომ შეაგროვოს და მერე თვალი მოჰკრას ლამაზსა და მომხიბლავ ქალს,

19მიატოვებს ყველაფერს და მისკენ მიდრკება; პირდაღებული შეჰყურებს და ის ურჩევნია ოქრო-ვერცხლსაც და ყოველგვარ განძეულობასაც.

20მშობელ მამასაც მიატოვებს, თავის სამშობლო მხარესაც და ცოლს მიეწებება.

21სული ელევა ცოლზე, აღარც დედ-მამა ახსოვს და აღარც თავისი ქვეყანა.

22მაშ, იცოდეთ, რომ ქალები მბრძანებლობენ თქვენზე. განა მთელ თქვენს ნაშრომ-ნაჭირნახულევს ცოლებთან არ მიარბენინებთ და მათ არ მიართმევთ?

23აიღებს კაცი მახვილს და შარა გზაზე გამოდის საძარცვავად და საპარავად; სამეკობროდ დაცურავს ზღვასა და მდინარეებზე.

24ლომსაც გადაეყრება ხოლმე და წყვდიადში დაბორიალობს; რასაც კი ხელთ იგდებს, მოიპარავს და მოიტაცებს, მაშინვე გულისსწორს მიურბენინებს.

25კაცს ცოლი ურჩევნია დედ-მამას.

26ვინ მოსთვლის რამდენს დაუკარგავს გონება ქალის გამო და მისი გადამკიდე მონად ქცეულა.

27რამდენს წაუგია თავი, შემცდარა და ცოდვაში ჩაუდგამს ფეხი ქალის გამოისობით.

28ნუთუ ახლაც არ გჯერათ ჩემი? ხომ დიდია მეფე თავისი ძალმოსილებით? ხომ ყველას აშინებს მასთან მიახლოება?

29მაგრამ მე მინახავს ის და აპამე, სახელგანთქმული ბარტაკეს ასული, მეფის ხარჭა, მხარმარჯვნივ რომ უჯდა,

30გვირგვინს მოხდიდა მეფეს და თავზე იდგამდა, მარცხენა ხელით კი წკიპურტსა სცემდა ღაწვზე.

31მეფე კი მაინც პირდაღებული შეჰყურებდა: თუ ქალი გაუღიმებდა, მასაც სახე ებადრებოდა, ხოლო თუ წარბს შეიკრავდა, მეფე ეფერებოდა და თავს ევლებოდა, რომ მისი გული მოეგო.

32ო, კაცნო, განა მძლეთა-მძლე არ არის ყოველივე ამის მოქმედი ქალი?“

33მაშინ მეფემ და დიდებულებმა ერთმანეთს გადახედეს.

34მან კი ჭეშმარიტებაზე დაიწყო ლაპარაკი: „ო, კაცნო, განა მძლეთა-მძლე არ არის ქალი? დიდია მიწა და მაღალია ცა, ხოლო მზე – სწრაფად მსრბოლი, რადგანაც ერთ დღეში გარს შემოუვლის ზეცას და კვლავ თავის ადგილს დაუბრუნდება.

35განა დიდი არ არის ამის მოქმედი? მაგრამ ჭეშმარიტება ყველაზე უდიდესია და უძლიერესი.

36ჭეშმარიტებას უხმობს მთელი ქვეყანა და ზეცა აკურთხებს მას, ყველაფერი ძრწის და ცახცახებს მის წინაშე და არავითარი უსამართლობა არ არის მასში.

37უსამართლოა ღვინო, უსამართლოა მეფე, უსამართლოა ქალი, უსამართლოა ყველა ძეხორციელი და ყოველი საქმე მათი; უცხოა მათთვის სიმართლე და ყველანი წარწყმდებიან თავიანთი უსამართლობით.

38ჭეშმარიტება კი წარუვალია და მძლავრობს სამარადისოდ, ცოცხალი და ძლევამოსილი უკუნითი უკუნისამდე.

39მისთვის უცხოა მიდგომა თუ მიკერძოება, არამედ ყველაფერს სიმართლით იქმს, ყოველივე უსამართლოსა და უკეთურს გარიდებული; ყველასთვის მოსაწონია მისი საქმენი და მის სამართალში არა არის რა უსამართლო.

40ის თვითონაა ძალა და მეუფება, ხელმწიფება და სიდიადე ყოველი საუკუნისა, კურთხეულია ჭეშმარიტების ღმერთი“.

41ამის მეტი არა უთქვამს რა. მაშინ მთელმა ხალხმა დაიბუბუნა: „დიადი და მძლეთა-მძლეა ჭეშმარიტება!“

42მეფემ კი უთხრა: „ითხოვე, რაც გსურს; დაწერილზე მეტიც რომ იყოს, მოგეცემა, ვინაიდან ყველაზე ბრძენი აღმოჩნდი; ამიტომაც ჩემს გვერდით იჯდები და ჩემს ნათესავად იწოდები“.

43ხოლო მან უთხრა მეფეს: „გაიხსენე აღთქმა, რომელიც დადე იმ დღეს, როდესაც ტახტზე დაჯექი, რომ ააშენებდი იერუსალიმს

44და დააბრუნებდი იერუსალიმიდან წამოღებულ მთელ ჭურჭელს, რომელიც გადაარჩია კვიროსმა, როდესაც ფიცი დადო, რომ ააოხრებდა ბაბილონს და ყველაფერს უკან დააბრუნებდა.

45აკი შენც დაიფიცე, რომ აღადგენდი ტაძარს, რომელიც ცეცხლს მისცეს ედომელებმა, როდესაც იუდა დარბეულ იქნა ქალდეველთაგან.

46ახლა სწორედ ამასა გთხოვ და გევედრები, მეფე-ბატონო – ესაა შენი სიდიადე – დიახ, გევედრები, აღასრულო აღთქმა, რომლის აღსრულებაც შენივე ბაგით აღუთქვი ცათა მეუფეს“.

47მაშინ წამოდგა მეფე დარიოსი, აკოცა და წერილები მიუწერა ყველა მმართველისა და მხარეთა გამგებლის, ყველა მხედართმთავრისა და სატრაპისთვის გადასაცემად, რათა გაეშვათ ისიც და ყველა, ვინც მასთან ერთად მიდიოდა იერუსალიმის აღსადგენად.

48კოილე-სირიისა და ფინიკიის ყველა გამგებელს და ლიბანში მყოფთ კი მისწერა, რომ ლიბანიდან მოეზიდათ კედარის ხე-ტყე და იმ მასალით აეშენებინათ ქალაქი.

49სწერდა გაეთავისუფლებინათ ყველა იუდაელი, ვინც მისი სამეფოდან იუდაში აპირებდა წასვლას, რათა არცერთი ხელისუფალი, მხარეთა გამგებელი თუ სატრაპი არ მისდგომოდა მათ კარს,

50არამედ მთელი მხარე, რომელსაც ფლობდნენ, გაეთავისუფლებინათ ხარკისაგან, ხოლო იდუმეელებს დაეტოვებინათ იუდაელთა სოფლები, სადაც ისინი პარპაშობდნენ.

51გარდა ამისა, ტაძრის აღსადგენად ყოველწლიურად მიეცათ ოცი ტალანტი, ვიდრე არ დასრულდებოდა აღდგენა.

52ხოლო სამსხვერპლოზე მისატანი ყოველდღიური სრულადდასაწველისათვის დაწესებული ჩვიდმეტის გარდა ყოველწლიურად მიეცათ სხვა ათი ტალანტი.

53ამასთანავე, გაეთავისუფლებინათ ყველა, ვინც ბაბილონიდან მიდიოდა ქალაქის ასაშენებლად, თვითონაც, მათი შვილებიც და ყველა მიმავალი მღვდელიც.

54სწერდა აგრეთვე სახსრებისა და სამღვდელო სამოსისათვის, რომლითაც უნდა აღესრულებინათ მღვდელმსახურება.

55ბრძანებდა ლევიანებისთვისაც მიეცათ სახსარი მანამდე, სანამ არ აღდგებოდა ტაძარი და დასრულდებოდა იერუსალიმის მშენებლობა.

56ქალაქის ყველა მცველისთვისაც ეძლიათ კუთვნილი ჯამაგირი და სანოვაგე.

57დააბრუნა ყველა ჭურჭელი, კვიროსმა რომ გაიტანა ბაბილონიდან; და ყოველივე ის, რისი გაკეთებაც ბრძანა კვიროსმა, მისი ბრძანებითაც უნდა აღესრულებინათ და იერუსალიმს წარეგზავნათ.

58და როცა გამოვიდა ჭაბუკი, პირით იერუსალიმისაკენ მდგარმა ზეცად აღაპყრო თვალი, მადლი შესწირა ცათა მეუფეს და თქვა:

59„შენია ძლევა, შენია სიბრძნე, შენია დიდება, ხოლო მე მონა ვარ შენი.

60კურთხეული ხარ, რომელმაც მომეცი სიბრძნე; მადლობას გწირავ, ჩვენი მამა-პაპის უფალო“.

61წაიღო წერილები, ბაბილონს ჩავიდა და ყველა თავის მოძმეს ახარა.

62და ადიდეს თავიანთი მამა-პაპის ღმერთი, რომ დაიხსნა ისინი და წასვლის ნება მისცათ,

63რათა აღედგინათ იერუსალიმი და ტაძარი, რომელსაც უფლის სახელი ეწოდა. და ზეიმობდნენ საკრავებით და სიხარულით მთელი შვიდი დღე.

5

5^1შემდგომ ამისა წასასვლელად აირჩიეს მამა-პაპეულ სახლთა წინამძღოლნი თავიანთი ტომების მიხედვით, მათი ცოლები, მათი ძენი და ასულნი, მათი მონები და მხევლები და მათი საქონელი.

2დარიოსმა ათასი ცხენოსანი აახლა მათ, რათა მშვიდობიანად მიეცილებინათ იერუსალიმამდე, მუსიკით, დაფდაფებით და ბუკ-ნაღარით.

3ილხენდა მათი ყოველი მოძმე, და დარიოსმა ნება დართო მათ ერთად წასულიყვნენ.

4აი, იმათი სახელები, თავ-თავიანთი ტომების მიხედვით რომ წავიდნენ, უხუცესობის წესით:

5მღვდლები, აარონის ძის – ფინხასის ძენი; იესო, სერაიას ძის – იოცადაკის ძე; იოიაკიმი, შეალთიელის ძის – ზერუბაბელის ძე, დავითის სახლიდან, ფერეცის საგვარეულოდან, იუდას ტომიდან,

6ბრძნული სიტყვა რომ წარმოსთქვა სპარსთა მეფის, დარიოსის, წინაშე მისი მეფობის მეორე წელს, ნისანის თვის პირველში.

7ესენი არიან გადასახლების ტყვეობიდან გამოსული იუდაელნი, რომელნიც ბაბილონის მეფემ, ნაბუქოდონოსორმა, გადაასახლა ბაბილონში,

8და იერუსალიმსა და სხვა ადგილებში დაბრუნდნენ, თვითეული თავის ქალაქში, თავიანთ წინამძღოლებთან – ზერუბაბელსა და იესოსთან, ნეემიასა და სერაიასთან, რესაიასთან და ბიგვაისთან, მარდოქაისა და ბილშანთან, მისპარსა და რეელიასთან, რეხუმსა და ბაყანასთან ერთად მოსულნი.

9ხალხისა და მისი წინამძღოლების რიცხვი: ფარყოშის ძენი – ორი ათას ას სამოცდათორმეტი.

10შეფატიას ძენი – ოთხას სამოცდათორმეტი; არახის ძენი – შვიდას ორმოცდათექვსმეტი.

11ფახათ-მოაბის ძენი, იესოსა და იოაბის ძეებთან ერთად, – ორი ათას რვაას თორმეტი.

12ყელამის ძენი – ათას ორას ორმოცდათოთხმეტი; ზათუს ძენი – ცხრაას ორმოცდა ხუთი; ხორბეს ძენი – შვიდას ხუთი; ბანის ძენი – ექვსას ორმოცდა რვა.

13ბებაის ძენი – ექვსას ოცდა სამი; ყაზგადის ძენი – ათას სამას ოცდა ორი.

14ადონიკამის ძენი – ექვსას სამოცდა შვიდი; ბიგვაის ძენი – ორი ათას სამოცდა ექვსი; ყადინის ძენი – ოთხას ორმოცდა თოთხმეტი.

15ხიზკიას ძის, ატერის ძენი – ოთხმოცდა თორმეტი; კილანისა და ყაზეტას ძენი – სამოცდა შვიდი; ყაზურუს ძენი – ოთხას ოცდათორმეტი.

16ყანნიას ძენი – ას ერთი; არომის ძენი, ბეცაის ძენი – სამას ოცდასამი; იორას ძენი – ას თორმეტი.

17ბაიტერუსის ძენი – სამი ათას ხუთი; ბეთლემის ძენი – ას ოცდა სამი.

18ნეტოფასაგან – ორმოცდათხუთმეტი; ყანათოთისაგან – ას ორმოცდა თვრამეტი; ბეთასმოთისგან – ორმოცდაორი.

19კირიათარიმისგან – ოცდა ხუთი; ქეფირასა და ბეეროთისგან – შვიდას ორმოცდა სამი.

20ქადიასნი და ამიდიოსნი – ოთხას ოცდა ორი; რამასა და გებაყისგან – ექვსას ოცდა ერთი.

21მიქმაშისაგან – ას ოცდა ორი; ბეთელისგან – ორმოცდა თორმეტი; მაგბიაშის ძენი – ას ორმოცდა თექვსმეტი.

22ყელამისა და ონოს ძენი – შვიდას ოცდა ხუთი; იერიხოს ძენი – სამას ორმოცდა ხუთი.

23სენაას ძენი – სამი ათას სამას ოცდაათი.

24მღვდლები: იესოს ძის იედაყიას ძენი ანასიბის ძეებთან ერთად – ცხრაას სამოცდა თორმეტი; იმერის ძენი – ათას ორმოცდა თორმეტი.

25ფაშხურის ძენი – ათას ორას ორმოცდა შვიდი; ხარიმის ძენი – ათას ჩვიდმეტი.

26ლევიანები: იესოს, კადმიელის, ბანასა და სუდიას ძენი – სამოცდა თოთხმეტი.

27მგალობელნი: ასაფის ძენი – ას ოცდა რვა.

28მეკარენი: შალუმის ძენი, ატერის ძენი, თოლმონის ძენი, ყაკუბის ძენი, ხატითას ძენი, შობაის ძენი, სულ – ას ოცდა ცხრამეტი.

29ტაძრის მსახურნი: ციხას ძენი, ხაშუფას ძენი, ტაბაყოთის ძენი, კეროსის ძენი, სიაყას ძენი, ფადონის ძენი, ლებანას ძენი, ხაგაბას ძენი,

30ყაკუბის ძენი, ყუთაის ძენი, კეტაბის ძენი, ხაგაბის ძენი, შამლაის ძენი, ხანას ძენი, კათუას ძენი, გახარის ძენი,

31რეაიას ძენი, რეცინის ძენი, ნეკოდას ძენი, ქეზიბის ძენი, გაზამის ძენი, ყუზას ძენი, ფასეახის ძენი, ხაშრას ძენი, ბესაის ძენი, ასნას ძენი, მეუნიტესის ძენი, ნეფისიმის ძენი, ბაკბუკის ძენი, ხაკუფას ძენი, აშურის ძენი, ფარაკიმის ძენი, ბაცლუთის ძენი,

32მეხიდას ძენი, ქუთას ძენი, ხარეას ძენი, ბარკოსის ძენი, სისერას ძენი, თემას ძენი, ნეციახის ძენი, ხატიფას ძენი,

33სოლომონის მსახურთა ძენი: ჰასოფერეთის ძენი, ფერუდას ძენი, იაყალას ძენი, ლოზონის ძენი, გიდელის ძენი, შეფატიას ძენი,

34ხატილის ძენი, ფოქერეთ-ჰაცებაიმის ძენი, საროთიეს ძენი, მასიას ძენი, გასის ძენი, ადუსის ძენი, სუბასის ძენი, აფერას ძენი, ბაროდისის ძენი, შაფათის ძენი, ამის ძენი.

35სულ ტაძრის მსახურნი და სოლომონის მსახურთა ძენი – სამას სამოცდა თორმეტი.

36ესენი არიან თელმელახიდან და თელხარშადან გამოსულნი; მათი წინამძღვარნი – ქერუბი, ადანი და იმერი.

37ზოგმა ვერ შეძლო თავისი მამულის და ტომის ჩვენება და ვერ დაამტკიცა, რომ ისრაელის მოდგმისაა; ესენი არიან: ტობიას ძის – დელაიას ძენი, ნეკოდას ძენი – ექვსას ორმოცდა თორმეტი.

38მღვდელთაგანნი, მღვდელმსახურებას რომ ასრულებდნენ, მაგრამ სიაში კი არ აღმოჩნდნენ: ჰობაიას ძენი, ჰაკოცის ძენი, იადუს ძენი, რომელმაც ცოლად შეირთო აგია, ბარზილაის ერთ-ერთი ასული, და მისი სახელით იწოდა.

39რაკი ძიებისას საგვარტომო სიაში არ აღმოჩნდნენ, განშორებულ იქნენ მღვდლობისგან.

40უთხრეს მათ ნეემიამ და ატთარიამ, არ ზიარებოდნენ სიწმიდეთ, ვიდრე არ აღდგებოდა ურიმ-თუმიმით შემოსილი მღვდელმთავარი.

41სულ იყვნენ ისრაელის ძენი, თორმეტწლიანებიდან მოყოლებული, მონათა და მხევალთა გარდა, ორმოცდაორი ათას სამას სამოცი; მონები და მხევლები – შვიდი ათას სამას ორმოცდა შვიდი; მგალობელნი და მეფსალმუნენი – ორას ორმოცდა ხუთი.

42აქლემი – ოთხას ოცდა თხუთმეტი, ცხენი – შვიდი ათას ოცდა თექვსმეტი, ჯორი – ორას ორმოცდა ხუთი, საუღლე საქონელი – ხუთი ათას ხუთას ოცდახუთი.

43ღვთის ტაძარს რომ მიადგნენ იერუსალიმში, გვარის ზოგიერთმა თავკაცმა აღთქმა დადო, რომ შეძლებისდაგვარად აღადგენდა უფლის სახლს იმავ ადგილას;

44ტაძრის საგანძურში მშენებლობისათვის დადებდა ათას ოქროს მნას, ხუთი ათას მნას ვერცხლისას და სამღვდელო სამოსელს.

46მღვდლები, ლევიანები და ხალხის ნაწილი იერუსალიმსა და მის შემოგარენში დასახლდნენ, მგალობლები, მეკარენი და მთელი ისრაელი კი – თავიანთ სოფლებში.

47მეშვიდე თვის დამდეგს, როცა ისრაელის ძენი უკვე თავ-თავიანთ სამკვიდრებლებში იყვნენ, ერთად მოიყარეს თავი გაშლილ ადგილას, აღმოსავლეთის პირველ კარიბჭესთან.

48ადგა იესო, იოცადაკის ძე, მისი მღვდელმსახური ძმები, ზერუბაბელი, შეალთიელის ძე და მისი ძმები, და განუმზადეს სამსხვერპლო ისრაელის ღმერთს, რათა მასზე შეეწირათ სრულადდასაწველი, როგორც სწერია მოსეს, ღვთის კაცის, წიგნში.

49და შეიკრიბნენ მათთან იმ ქვეყნის სხვა ტომთაგანნიც და აღმართეს სამსხვერპლო თავის ადგილას, რადგანაც მტრობდნენ მათ, და მძლავრობდა მათზე იმ ქვეყნის ყველა ტომი; ხოლო მათ თავის დროზე მოჰქონდათ მსხვერპლი და დილა-საღამოს სრულადდასაწველს სწირავდნენ უფალს.

50კარვობის დღესასწაულს იხდიდნენ, როგორც აწესებს სჯული, და განაწესისამებრ სწირავდნენ მსხვერპლს,

51რასაც თან ერთვოდა შაბათთა, ახალმთვარობათა და ყველა წმიდა დღესასწაულის განუწყვეტელი ძღვენი და მსხვერპლი.

52და ყველას, ვინც მეშვიდე თვის ახალმთვარობისას აღთქმა დაუდო ღმერთს, მოჰქონდა მსხვერპლი ღვთისათვის, თუმცა ტაძარი ჯერ კიდევ არ აგებულიყო.

53ვერცხლსა და სასმელ-საჭმელს აძლევდნენ ქვისმთლელებსა და ხუროებს, ურმებს – ციდონელებსა და ცორელებს, რათა კედრის ხე-ტყე გამოეზიდათ ლიბანიდან და ტივებით შემოეტანათ იაფოს ნავსადგურში, როგორც უბრძანა მათ კვიროსმა, სპარსეთის მეფემ.

54იერუსალიმში ღვთის ტაძართან მოსვლიდან მეორე წელს და მეორე თვეს ზერუბაბელმა, შეალთიელის ძემ, იესომ, იოცედეკის ძემ და მათმა ძმებმა, მღვდლებმა, ლევიანებმა, და ტყვეობიდან ყველა გამოსულმა

55საძირკველი ჩაუყარეს ღვთის ტაძარს იუდასა და იერუსალიმში მოსვლის მეორე წელს და მეორე თვეს, ახალმთვარობისას.

56და მიუყენეს ლევიანები, ოცწლიანებიდან მოყოლებული უფლის საქმეს; დადგა იესო თავის ვაჟებსა და ძმებთან ერთად, ძმა კადმიელი, ემადაბუნი და ილიადუნის ძის – იოდას ძენი, ვაჟიშვილებით და ძმებითურთ, ყველა ლევიანი, ერთსულოვნად აღძრული უფლის სახლის ასაშენებლად.

57და ააშენეს მშენებლებმა უფლის ტაძარი; დადგნენ შემოსილი მღვდლები საკრავებით და საყვირებით, ხოლო ლევიანები – დაფდაფებით, უგალობდნენ და ისრაელის მეფის – დავითის წესისამებრ ადიდებდნენ ღმერთს.

58მადიდებელნი საგალობელთა გუგუნით უხმობდნენ უფალს, რომ მისი მადლი და დიდება უკუნისამდეა მთელ ისრაელზე.

59საყვირებს ახმიანებდა მთელი ხალხი და ღაღადისით ადიდებდა უფალს ღვთის სახლის აღდგენისათვის.

60ხოლო უხუცესნი და გვართა თავკაცნი ლევიანთაგან თუ მღვდელთაგან, რომელთაც ენახათ უწინდელი სახლი, ხმამაღალი მოთქმა-გოდებით მოვიდნენ მშენებლობის მოსახილავად;

61მრავალნი კი – საყვირებითა და მხიარული ყიჟინით;

62მაგრამ ხალხს არც კი ესმოდა საყვირთა ხმა ამ გნიასში, თუმცაღა ბევრი ხმამაღლა აგუგუნებდა საყვირებს, ასე რომ, მათი გუგუნი შორს ისმოდა;

63გაიგონეს იუდასა და ბენიამინის ტომების მტრებმა და მოვიდნენ იმის გასაგებად, თუ რას მოასწავებდა საყვირთა ხმა.

64შეიტყეს, რომ ტყვეობიდან დაბრუნებულნი ტაძარს უშენებენ ღმერთს, ისრაელის ღმერთს.

65ზერუბაბელს, იესოსა და გვართა წინამძღოლებს მიადგნენ და უთხრეს, ჩვენც თქვენთან ერთად ვაშენებთო;

66რადგან ჩვენც თქვენსავით ვუსმენთ თქვენს უფალს და მსხვერპლს ვწირავთ მას აშურთა მეფის ესარხადონის დროიდან, რომელმაც აქ გადმოგვასახლაო.

67უთხრეს მათ ზერუბაბელმა, იესომ და ისრაელის გვართა წინამძღოლებმა: „თქვენთად ერთად ვერ ავუშენებთ ტაძარს ჩვენს ღმერთს და უფალს.

68ჩვენ თვითონ უნდა ავუგოთ იგი ისრაელის უფალს, როგორც გვიბრძანა კვიროსმა, სპარსელთა მეფემ“.

69ხოლო იმ ქვეყნის ხალხები ავიწროებდნენ იუდაში მყოფთ და აბრკოლებდნენ მშენებლობას.

70ვერაგობით აშფოთებდნენ ხალხს და ხელს უშლიდნენ მშენებლობის დასრულებას მთელი იმ ხნის განმავლობაში, ვიდრე კვიროსი ცოცხალი იყო.

71ასე რომ მშენებლობა ორ წელიწადს გაჭიანურდა დარიოსის გამეფებამდე.

6

6^1დარიოსის მეფობის მეორე წელს წინასწარმეტყველებმა: ანგიამ და ზაქარიამ, ყიდოს ძემ, უფლის, ისრაელის ღმერთის, სახელით უწინასწარმეტყველეს იერუსალიმსა და იუდაში მყოფ იუდაელებს.

2მაშინ ადგა ზერუბაბელი, შეალთიელის ძე, და იესო, იოცედეკის ძე, და დაიწყეს უფლის სახლის შენება იერუსალიმში უფლის წინასწარმეტყველთა თანდასწრებით, რომლებიც შეეწეოდნენ მათ.

3ამ დროს გამოეცხადა მათ სისინესი, სირიისა და ფინიკიის გამგებელი, სათრაბუზანესსა და მის თანამდგომებთან ერთად, და უთხრა მათ:

4„ვისი ნებართვით აშენებთ ამ სახლს და ამ ჭერს, და აღასრულებთ სხვა დანარჩენსაც? ან ვინ არიან ამის მოქმედი მშენებელნი?“

5მაგრამ იუდაელთა უხუცესებმა მიიღეს მადლი უფლისაგან, რომელმაც ტყვეობაში მიხედა მათ;

6ამიტომაც არ აუკრძალეს შენება, ვიდრე ეს ამბავი ეუწყებოდა დარიოსს და პასუხი მოვიდოდა მისგან.

7აი, იმ წერილის პირი, დარიოსს რომ მისწერა და გაუგზავნა სისინესმა, სირიისა და ფინიკიის გამგებელმა, აგრეთვე სათარბუზანმა, და მათმა თანამდგომებმა – სირიისა და ფინიკიის მთავრებმა:

8„მოკითხვას ვუთვლით მეფე დარიოსს! უნდა გაუწყოთ, მეფე-ბატონო: იუდაელთა ქვეყანას რომ ვეწვიეთ და ქალაქ იერუსალიმში შევედით, ვნახეთ ტყვეობიდან გამოსული იუდაელთა უხუცესნი, იერუსალიმში უზარმაზარ ახალ სახლს რომ უგებენ უფალს ძვირფასი თლილი ქვებითა და კედლებში დატანებული ძელებით.

9თავგამოდებით შრომობენ და კარგადაც მიდის საქმე მათ ხელში; დიდებულად და გულმოდგინედ კეთდება ყველაფერი.

10მაშინ ვკითხეთ უხუცესებს და ვუთხარით: ‘ვისი ბრძანებით აშენებთ ამ სახლს და საფუძველს უყრით ამ საქმეს’?

11ასე ვკითხეთ, რათა მოგვეწერა და გვეუწყებინა შენთვის, თუ ვინ არიან მათი თავკაცნი და წინამძღოლთა სიაც მოვთხოვეთ.

12ხოლო მათ პასუხად გვითხრეს: ‘ჩვენა ვართ მონები ღვთისა, ცისა და მიწის შემოქმედისა.

13ეს სახლი მრავალი წლის წინათ აიგო ისრაელის დიდი და ძლევამოსილი მეფის მიერ და დასრულებულ იქნა,

14მაგრამ როცა ჩვენმა მამებმა თავიანთი ცოდვებით განარისხეს ზეციური უფალი ისრაელისა, მაშინ ისინი ნაბუქოდონოსორს, ბაბილონის მეფეს, ქალდეველთა მეფეს ჩაუგდო ხელში.

15სახლი დაანგრიეს და დაწვეს, ხოლო ხალხი ტყვედ წაასხეს ბაბილონში.

16მაგრამ კვიროსის გამეფების პირველსავე წელს ბაბილონის ქვეყანაზე მეფე კვიროსმა ბრძანა აგვეშენებინა ეს სახლი.

17ოქროსა და ვერცხლის წმიდა ჭურჭელი, ნაბუქოდონოსორმა რომ წარიტაცა იერუსალიმის სახლიდან და თავის საკერპოში დადო, კვიროსმა ბაბილონის ტაძრიდან გამოიტანა და ზერუბაბელსა და მთავარ შეშბაცარს გადასცა.

18და უბრძანა მას, წამოეღო ეს ჭურჭელი, იერუსალიმის ტაძარში დაედო და აეშენებინა ღვთის ტაძარი მისსავ ადგილას.

19მაშინ მოვიდა შეშბაცარი და იერუსალიმში საძირკველი ჩაუყარა უფლის სახლს; მას მერე დღემდე შენდება და ჯერ კიდევ არ დასრულებულა’.

20აწ, თუ ინებებ, მეფეო, მოიძიონ ბაბილონს, მეფე კვიროსის წიგნთსაცავებში.

21თუ აღმოჩნდება, რომ უფლის სახლი მეფე კვიროსის ნებით შენდებოდა იერუსალიმში, და თუ ასეთია ჩვენი ბატონის ნებაც, ჩვენც გვეუწყოს“.

22მაშინ ბრძანა დარიოს მეფემ მოეძებნათ ბაბილონის წიგნთსაცავებში; და მიდიის ქალაქ ეკბატანაში მიაკვლიეს ერთ ჩანაწერს, რომელშიაც ნათქვამი იყო:

23„კვიროსის მეფობის პირველ წელს მეფე კვიროსმა ბრძანა უფლის სახლი აეგოთ იერუსალიმში, სადაც უშრეტ ცეცხლზე სწირავენ მსხვერპლს.

24სიმაღლით სამოცი წყრთა, სიგანით სამოცი წყრთა, თლილი ქვის სამი სახლითა და ადგილობრივი ხით ნაშენი ერთი ახალი სახლითურთ, ხოლო ხარჯი კვიროს მეფის სახლმა გაიღოს.

25უფლის სახლის წმიდა ჭურჭელი, ნაბუქოდონოსორმა იერუსალიმის სახლიდან რომ წამოიღო ბაბილონში, იერუსალიმის სახლს დაუბრუნდეს და სადაც ინახებოდა, იქვე დაიდოს.

26ვუბრძანე სისინესს, სირიისა და ფინიკიის გამგებელს, სათრაბუზანესს და მათ თანამდგომთ, სირიასა და ფინიკიაში მთავრებად გამწესებულთ, დაეხსნან იქაურობას და საშუალება მისცენ უფლის მონას ზერუბაბელს, იუდაელთა მთავარს, და იუდაელთა უხუცესებს უფლის სახლი ააგონ მის ძველ ადგილას.

27ხოლო მე ვბრძანებ: მთლიანად ააშენონ და თვალი ადევნონ, რომ ტყვეობიდან დაბრუნებულ იუდაელებს არ მოაკლდეთ შემწეობა უფლის სახლის დასრულებამდე;

28რომ კელესირიასა და ფინიკიაში აკრეფილი ხარკიდან ამ ხალხს დროულად ეძლეოდეს წილი უფლისთვის მსხვერპლის შესაწირად, და მთავარ ზერუბაბელს – ზვარაკის, ვერძებისა და კრავებისთვის.

29ასევე დაუბრკოლებლივ – ხორბალი, მარილი, ღვინო და ზეთი ყოველწლიურად, და როგორც იერუსალიმელი მღვდლები მოითხოვენ, რაც კი რამ სჭირდებათ დღიურ სახარჯოდ.

30რათა მსხვერპლს სწირავდნენ მეფისა და მისი შვილებისათვის და მათ დღეგრძელობას შესთხოვდნენ უზენაეს ღმერთს.

31ვბრძანებ, თუ ვინმე დაარღვევს ან შეცვლის დაწერილს, მისივე საკუთარი ძელი აიღონ და ზედ ჩამოჰკიდონ, მისი ავლადიდება კი მეფის საკუთრებად გამოცხადდეს.

32ამის გამო უფალი, ვის სახელსაც იქ უხმობენ, მიწის პირისაგან აღგვის ყველა მეფესა და ხალხს, ვინც შეეცდება ხელი შეუშალოს, ან ბოროტი ზრახვით შეაფერხებს უფლის სახლის მშენებლობას იერუსალიმში.

33მე, მეფე დარიოსმა, დავადგინე, ყველაფერი ზუსტად აღსრულდეს ამის მიხედვით“.

7

7^1მაშინ სისინესი, კელესირიისა და ფინიკიის გამგებელი, სათრაბუზანესი და მათი თანამდგომნი, დარიოს მეფის ბრძანებისამებრ,

2სათავეში ჩაუდგნენ ამ წმიდა საქმეს და შემწეობას არ აკლებდნენ იუდაელ უხუცესებსა და მღვდელთმთავრებს.

3ასე რომ, წარმატებით წარიმართა წმიდა საქმე ანგია და ზაქარია წინასწარმეტყველთა წინასწარმეტყველებით.

4და აღასრულეს ყოველივე უფლის, ისრაელის ღმერთის, განგებით;

5კვიროსის, დარიოსისა და არტაქსერქსეს – სპარსელ მეფეთა – ნებით დასრულდა წმიდა სახლი ადარის თვის ოცდამესამე დღეს, დარიოსის მეფობის მეექვსე წელს.

6ყველაფერი აღასრულეს ისე, როგორც სწერია მოსეს წიგნში, ისრაელიანებმა და მღვდლებმა, ლევიანებმა და ტყვეობიდან დაბრუნებულმა მათმა დანარჩენმა თანამდგომებმა.

7უფლის ტაძარს სატფურებისთვის შესწირეს ასი კურატი, ორასი ვერძი და ოთხასი კრავი;

8და თორმეტი თხა – ისრაელის ცოდვებისათვის, ისრაელის თორმეტი ტომის მთავართა რიცხვის მიხედვით.

9იდგნენ შემოსილი მღვდლები და ლევიანები, ტომთა მიხედვით, უფლის, ისრაელის ღმერთის, წინაშე, თანახმად მოსეს წიგნისა, და მეკარენი თვითეულ ბჭესთან;

10გაამზადეს ტყვეობიდან დაბრუნებულმა ისრაელიანებმა პასექი პირველი თვის მეთოთხმეტე დღეს, რათა ერთად განწმენდილიყვნენ მღვდლები და ლევიანები.

11ტყვეობიდან დაბრუნებული ყველა ისრაელიანი არ გაწმენდილა, რადგანაც ყველა ლევიანი განიწმიდა ერთად.

12და შესწირეს პასექი ტყვეობის ყველა ძესა და თავიანთ ძმებს, მღვდლებსა და თავიანთ თავს.

13და ჭამა ტყვეობიდან დაბრუნებულმა ისრაელის ყველა ძემ, ქვეყნიერების ხალხთა სიბილწისგან განდგომილმა და უფლის მძებნელმა.

14შვიდი დღე ზეიმობდნენ უფუარობის დღესასწაულს და ხარობდნენ უფლის წინაშე,

15რომელმაც აშურელთა მეფეს შეაცვლევინა გადაწყვეტილება მათ მიმართ, რათა უფლის, ისრაელის ღმერთის, საქმეთათვის განემტკიცებინა მათი ხელი.

8

8^1ყოველივე ამის შემდეგ, სპარსელთა მეფის არტარქსერქსეს მეფობის დროს, მოვიდა ეზრა, სარაიას ძე, აზარიას, ხილკიას, შალუმის,

2ცადოკის, ახიტუბის, ამარიას, ყუცის, ბუკის, აბიშუაყის, ფინხასის, ელეაზარის, მღვდელმთავარ აარონის შთამომავალი.

3ეს ეზრა მოვიდა ბაბილონიდან როგორც მწიგნობარი და გაწაფული მოსეს სჯულში, ღვთისგან რომ მიეცა ისრაელს.

4პატივი მიაგო მეფემ და კეთილმოსურნედ შეიწყნარა მისი ყოველი სათხოვარი.

5მასთან ერთად მოვიდნენ იერუსალიმში ზოგიერთნი ისრაელის ძეთაგან, მღვდელთა, ლევიანთა, მგალობელთა, მეკარეთა და ტაძრის მსახურთაგან, არტაქსერქსეს მეფობის მეშვიდე წლის მეხუთე თვეს.

6პირველი თვის ახალმთვარობისას ბაბილონიდან გამოსულნი, უფლის კეთილმოწყალებით, მეხუთე თვის ახალმთვარობისას მშვიდობიანად მოვიდნენ იერუსალიმში.

7ხოლო ეზრა სულ იმის ცდაში იყო, რომ არაფერი გამორჩენოდა უფლის სჯულიდან და მცნებათაგან და ყველა ისრაელიანისთვის ესწავლებინა მთელი სამართალი და მსჯავრი.

8მოვიდა მეფე არტაქსერქსეს შემდეგი შინაარსის წერილობითი ბრძანებაც ეზრა მღვდლისა და საღვთო სჯულის მკითხველისადმი:

9„მეფე არტარქსერქსე მოკითხვას უთვლის ეზრა მღვდელსა და საღვთო სჯულის მკითხველს.

10კაცთმოყვრულად განვსაჯე და ვბრძანე: ვისაც კი სურს ჩვენს სამეფოში მყოფი იუდაელი ხალხიდან, მღვდელსა თუ ლევიანს, შენთან ერთად წამოვიდეს იერუსალიმს,

11დიახ, ვისაც სურს, გაემზადოს და თან წამოგყვეს, როგორც განვსაჯე ჩემს შვიდ უახლოეს მრჩეველთან ერთად,

12რათა ნახონ, რა ხდება იუდასა და იერუსალიმში, თანახმად უფლის სჯულისა,

13და მიართვან ჩემგან და ჩემი ახლობლებისაგან აღთქმული ძღვენი იერუსალიმში ისრაელის უფალს, მთელი ოქრო-ვერცხლი, რაც კი მოიძებნება ბაბილონის ქვეყნად, ხალხის შესაწირავთან ერთად მათი უფლის ტაძრისათვის, რომელიც არის იერუსალიმში.

14შეგროვდეს ოქრო-ვერცხლი კურატების, ვერძების, კრავებისა და სხვა მისთანათათვის,

15რათა შესწირონ მსხვერპლი მათი უფლის სამსხვერპლოზე იერუსალიმში.

16და ყველაფერი, რისი აღსრულებაც გსურს შენს ძმებთან ერთად ამ ოქრო-ვერცხლით, აღასრულე შენი ღმერთის ნებისამებრ.

17უფლის წმიდა ჭურჭელი, რაც გებოძა, რათა ემსახურო შენი ღმერთის ტაძარს, რომელიც არის იერუსალიმში,

18და ყველაფერი, რაც დაგჭირდება შენი ღმერთის ტაძრისთვის, სამეფო საგანძურიდან გაეცი.

19და მე, მეფე არტარქსერქსემ, ვუბრძანე სირიისა და ფინიკიის საგანძურთა მცველებს, რომ ყველაფერი, რასაც მოითხოვს ეზრა მღვდელი და უზენაესი ღმერთის სჯულის მკითხველი, დაუყოვნებლივ მიეცეს, თვით ვერცხლის ასი ტალანტიც კი;

20ასევე ხორბალი, ას საწყაულამდე, ამდენივე ღვინო და ბლომად მარილი.

21ყოველივე დანარჩენიც, საღვთო სჯულის შესაბამისად, საგულდაგულოდ აღსრულდეს უზენაესი ღმერთის სახელზე, რათა თავს არ დაატყდეს რისხვა მეფის და მის წულთა სამეფოს.

22იმასაც გეტყვით, რომ არავითარი ხარკი არ დააკისროთ არცერთ მღვდელსა და ლევიანს, მგალობელსა და მეკარეს, ტაძრის მსახურს თუ ტაძრის მწერალს; და არც არავის ჰქონდეს უფლება, რაიმე გადაახდევინოს მათ.

23ხოლო შენ, ეზრა, ღვთის სიბრძნისამებრ, დაადგინე მსაჯულნი და მოსამართლენი, რათა მთელს სირიასა და ფინიკიაში განიკითხავდნენ ყველას, ვინც იცის სჯული შენი ღვთისა, არმცოდნეთ კი წვრთნიდე.

24ღვთის სჯულისა თუ მეფის კანონის ყველა დამრღვევი დაუყოვნებლივ დასჯილ იქნეს სიკვდილით ან წამებით, ფულადი ჯარიმით ან განდევნით“.

25კურთხეულია ერთი უფალი, რომელმაც გულში ჩაუნერგა მეფეს განედიდებინა მისი სახლი იერუსალიმში.

26ხოლო მე პატივი მომაგო მეფის და მისი მრჩევლების, ყველა მისი ახლობლისა და დიდებულის წინაშე.

27მხნეობა მოვიკრიფე უფლის, ჩემი ღმერთის, შეწევნით და შევკრიბე ისრაელის ძენი, რათა ჩემთან ერთად წამოსულიყვნენ.

28აი, წინამძღოლნი მათი საგვარეულოებისა და უხუცესობის მიხედვით, ჩემთან ერთად რომ წამოვიდნენ ბაბილონიდან მეფე არტაქსერქსეს მეფობის დროს:

29ფინხასის ძეთაგან – გერშომი; ითამარის ძეთაგან – გამაელი; დავითის ძეთაგან – ხატუში შექანიას [ძე];

30ფაროშის ძეთაგან – ზაქარია და მასთან ერთად ჩაწერილი ას ორმოცდაათი კაცი;

31ფახათმოაბის ძეთაგან – ელიეჰონაი ზერახიას [ძე] და მასთან ერთად ორასი კაცი;

32ზათუს ძეთაგან – შექანია იახაზიელის [ძე] და მასთან ერთად სამასი კაცი; ყადინის ძეთაგან – ყობედ იონათანის [ძე] და მასთან ერთად ორას ორმოცდაათი კაცი;

33ყელამის ძეთაგან – ესაია ყათალიას [ძე] და მასთან ერთად სამოცდაათი კაცი;

34შეფატიას ძეთაგან – ზერახია მიქაელის [ძე] და მასთან ერთად სამოცდაათი კაცი;

35იოაბის ძეთაგან – ყობადია იეხიელის [ძე] და მასთან ერთად ორას თორმეტი კაცი;

36ბანის ძეთაგან – შელომითი იოსიფიას [ძე] და მასთან ერთად ას სამოცი კაცი;

37ბებაის ძეთაგან – ზაქარია ბებაის [ძე] და მასთან ერთად ოცდა რვა კაცი;

38ყაზგადის ძეთაგან – იოხანანი ჰაკატანის [ძე] და მასთან ერთად ას ათი კაცი;

39ადონიკამის ძეთაგან – უკანასკნელნი; და აი, მათი სახელები: ელიფელეტი, იეყუელი და მათთან ერთად სამოცდაათი კაცი;

40ბიგვაის ძეთაგან – ყუთაი ისტალკურუსის [ძე] და მასთან ერთად სამოცდაათი კაცი.

41შევკრიბე ისინი თერასად წოდებულ მდინარესთან, სამი დღე დავყავით იქ და მე დავათვალიერე ისინი.

42მაგრამ მღვდელთა და ლევიანთაგან ვერავინ ვპოვე იქ.

43მაშინ შევუთვალე ელეაზარს, იდუელს, მაყასმასს, ელნათანს, შემაყიას, იარიბს, ნათანს, ელნათანს, ზაქარიას და მეშულამს, წინამძღვრებსა და სწავლულთ,

44რომ მოსულიყვნენ ყიდოსთან, განძთსაცავის ადგილის წინამძღოლთან,

45და ვუბრძანე მათ: უთხარით-მეთქი ყიდოს, მის ძმებსა და განძთსაცავის ადგილას მყოფთ, მღვდელმსახურნი გამოგვიგზავნონ ჩვენი უფლის სახლისთვის.

46და მოგვგვარეს კიდეც, მტკიცე ხელით ჩვენი უფლისა, მცოდნე კაცნი, მახლის, ლევის ძის, ისრაელის ძის, შერებიას შთამომავალნი – მისი ძენი და ძმანი, თვრამეტი კაცი;

47ხაშაბია და ანუნუსი და მისი ძმა ესაია, ხანანიას ძეთაგან, და მათი ძენი, ოცი კაცი;

48ტაძრის მსახურთაგან, დავითმა და წინამძღოლებმა მსახურებად რომ მისცეს ლევიანებს, ორას ოცი კაცი, თვითოეულის სახელის აღნუსხვით.

49და გამოვუცხადე იქ ჭაბუკებს, რომ ემარხულათ ჩვენი უფლის წინაშე,

50რათა კეთილი მგზავრობა გამოგვეთხოვა მისგან ჩვენთვის, ჩვენი თანამგზავრების, შვილებისა და საქონლისათვის.

51რადგანაც მრცხვენოდა მეფისთვის მეთხოვა ქვეითნი, მხედრები და გამყოლები ჩვენს დასაცავად მტრებისაგან,

52ვინაიდან მეფეს ვუთხარით, რომ ჩვენი უფლის ძალმოსილება მის მაძიებლებთან იქნებოდა ყველა კეთილ საქმეში.

53კვლავ შევევედრეთ ჩვენს უფალს ყოველივე ამისათვის და დიდი წყალობა მივიღეთ მისგან.

54გამოვყავი მღვდლების წინამძღვართაგან თორმეტი კაცი, შერებია, ხაშაბია და მათთან ერთად მათივე ძმებისაგან ათი კაცი.

55და ავუწონე მათ ოქრო-ვერცხლი და ჩვენი უფლის სახლის წმიდა ჭურჭელი, თვით მეფის, მისი მრჩევლების, დიდებულებისა და მთელი ისრაელის მიერ მიძღვნილი;

56ავუწონე და გადავეცი ექვსას ორმოცდაათი ვერცხლის ტალანტი, ასი ტალანტის ვერცხლის ჭურჭელი, ასი ოქროს ტალანტი, ოცი ოქროს ნივთი და ოქროსავე მბზინავი წმიდა სპილენძის თორმეტი ჭურჭელი.

57და ვუთხარი მათ: „თქვენც წმიდანი ხართ უფლის წინაშე, ეს ჭურჭელიც და ოქრო-ვერცხლიც; მაშ, ილოცეთ უფლის, ჩვენი მამა-პაპის უფლის მიმართ.

58იფხიზლეთ და გაუფრთხილდით მათ, ვიდრე არ ჩააბარებთ მღვდლების წინამძღვრებს, ლევიანებს და ისრაელის საგვარეულოთა წინამძღოლებს იერუსალიმში, ჩვენი უფლის სახლის საჭურჭლეში“.

59მღვდლებმა და ლევიანებმა, ოქრო-ვერცხლი და ჭურჭელი რომ მიიღეს იერუსალიმში, უფლის ტაძარში შეიტანეს ისინი.

60დავიძარით მდინარე თერასიდან პირველი თვის მეთორმეტე დღეს და შევედით იერუსალიმში ჩვენი უფლის მტკიცე ხელით, რომელიც გვიფარავდა და მტრისაგან გვიცავდა ჩვენ, და ასე მოვაღწიეთ იერუსალიმს.

61აქ, მესამე დღეს, ჩვენი აწონილი ოქრო-ვერცხლი გადაეცა უფლის სახლში მღვდელ მერემოთს, ურიას ძეს.

62მასთან ერთად იყო ელეაზარი, ფინხასის ძე; იქვე იყვნენ ლევიანები – იოზაბადი, იესოს ძე და მოეთი, ბინუის ძე; ყველაფერი ჩააბარეს რიცხვით და წონით და იმავდროულად ჩაწერილ იქნა მათი წონაც.

63ხოლო ტყვეობიდან დაბრუნებულებმა შესწირეს მსხვერპლი უფალს, ისრაელის ღმერთს: თორმეტი კურატი მთელი ისრაელისთვის, ოთხმოცდათექვსმეტი ვერძი, სამოცდათორმეტი კრავი, თორმეტი თხა გადარჩენის აღსანიშნავად, და ყოველივე ეს იყო მსხვერპლი უფლისა.

64მეფის განკარგულებანი გადასცეს სამეფოს გამგებლებსა და კოილე-სირიისა და ფინიკიის მთავრებს, რომლებმაც პატივი მიაგეს ხალხსა და უფლის ტაძარს.

65როცა ყოველივე ეს აღსრულდა, მოვიდნენ ჩემთან წინამძღოლები და მითხრეს:

66„არ განეშორა ისრაელის ერი, მთავრები, მღვდლები და ლევიანები ამ ქვეყნის უცხო ტომებს და მათ უწმინდურებას. ქანაანელებს, ხეთელებს, ფერიზელებს, იებუსელებს, მოაბელებს, ეგვიპტელებს და ედომელებს,

67რადგან თვითონაც და მათი ძენიც შეეუღლნენ მათ ასულებს და შეერია წმიდა თესლი უცხო თესლს, აქაურ ხალხებს; ხოლო წინამძღოლნი და დიდებულნი ამ უსჯულოების მონაწილენი გახდნენ იმთავითვე“.

68ამის გამგონემ შემოვიძარცვე ტანსაცმელი და სამღვდელო შესამოსელი, თმა-წვერს ვიგლეჯდი და ვიჯექი მწუხარე და შეჭირვებული.

69შემომეხვივნენ ისრაელის უფლის სიტყვით აღძრულნი, როცა უსჯულოების გამო ვგოდებდი და მწუხრის მსხვერპლშეწირვამდე ვიჯექი შეურვებული.

70ნამარხულევი რომ ავდექი შემოხეული ტანსაცმლით და სამღვდელო შესამოსელით, მუხლი მოვიყარე და ხელაპყრობით მივმართე უფალს:

71„უფალო, მრცხვენია და ვძრწი შენი სახის წინაშე;

72რადგანაც ცოდვები თავზე გადაგვდის და ჩვენმა უგუნურებამ ზეცას უწია.

73მამა-პაპის დროიდან მოყოლებული დღევანდელ დღემდე დიდ ცოდვაში ვართ დანთქმულნი.

74როგორც ჩვენი, ისე მამა-პაპათა ცოდვების გამო ჩვენს ძმებთან, ჩვენს მეფეებსა და ჩვენს მღვდლებთან ერთად ქვეყნიერების მეფეთა ხელში ჩაგვყარე მახვილით ამოსაწყვეტად, საძარცვავად და საგინებლად დღევანდელ დღემდე.

75მაგრამ რაოდენი მოწყალება მოიღე ჩვენზე ამჟამად, რათა შეგვენარჩუნებინა, უფალო, ჩვენი ფესვი და სახელი შენი საწმიდრის ადგილას;

76შენ მოგვივლინე ნათელი ჩვენი უფლის სახლში და დროულად გვიწყალობე საზრდო ჩვენი მონობის ჟამს.

77მონობაშიაც არ მივუტოვებივართ ჩვენს უფალს, არამედ მადლი მოგვფინა სპარსელ მეფეთა წინაშე,

78რათა მოეცათ ჩვენთვის საზრდო, განედიდებინათ ჩვენი უფლის ტაძარი და აღდგენილიყო დაქცეული სიონი, ხოლო ჩვენ დავმკვიდრებულიყავით იუდასა და იერუსალიმში.

79„აწ რაღა გვეთქმის, უფალო, ყოველივე ამის მქონებელთ? დავარღვიეთ შენი ბრძანებულებანი, რომელნიც მოგვეცი შენი მონა-მორჩილი წინასწარმეტყველთა ხელით და გვითხარი:

80‘ქვეყანა, რომელშიაც შედიხართ, რათა დაიმკვიდროთ იგი, წაბილწულია ქვეყნიერების უცხოელთა სიბილწით, და მათი უწმინდურებითაა სავსე;

81ასე რომ, ამიერიდან თქვენს ასულთ ცოლად ნუ მისცემთ მათ ვაჟებს და ნურც თქვენს ვაჟებს მოჰგვრით მათ ასულთ ცოლად;

82ნურასოდეს დაუზავდებით მათ, რათა გაძლიერდეთ, იგემოთ სიკეთენი ამ მიწისა და თქვენს შვილებს საუკუნო სამკვიდროდ მისცეთ იგი’.

83რაც მოგვდის, ჩვენი უკეთური საქმეებისა და ჩვენი დიდი ცოდვების გამო მოგვდის.

84შენ შეგვიმსუბუქე, უფალო, ჩვენი ცოდვები და მოგვეცი ასეთი ფესვი, მაგრამ ჩვენ კვლავ მივიქეცით, რათა დაგვერღვია შენი სჯული და შევრეოდით ამ ქვეყნის ხალხთა უწმინდურებას.

85ისე ხომ არ გაგვირისხდი, რომ ამოგვწყვიტო და აღარც ჩვენი ფესვი დარჩეს, აღარც თესლი და აღარც სახელი?

86ჭეშმარიტი ხარ, უფალო ისრაელისა, რადგანაც ფესვად დავრჩით დღევანდელ დღემდე.

87მაგრამ აწ კვლავ უსჯულოებაში დანთქმულნი ვართ შენს წინაშე, თუმცა არ კი უნდა ვყოფილიყავით შენს პირისპირ“.

88როცა ეზრა ლოცულობდა, აღსარებას ამბობდა და ტიროდა ტაძრის წინ მიწას განრთხმული, გარს შემოადგა იერუსალიმიდან დიდძალი ხალხი: ქალები, კაცები და ბავშვები, და იყო დიდი გოდება ხალხში.

89შეღაღადა იექონიამ, იეელოსის ძემ, ისრაელის ძეთაგან, და უთხრა ეზრას: „ჩვენ ვცოდეთ უფალს და შევეუღლეთ ამ ქვეყნის უცხო ტომთა ქალებს; და, აი, ახლა შენი იმედი აქვს ისრაელს.

90შევფიცოთ უფალს, რომ გავუშვებთ უცხოტომელ ცოლებს თავიანთი შვილებითურთ, როგორც განსაჯე შენ და საღვთო სჯულის ყველა მორჩილმა.

91აღდექ და აღასრულე ეს შენი საქმე, და შენთან ერთად როგორმე ჩვენც შევძლებთ ამას“.

92აღდგა ეზრა, დააფიცა მთელი ისრაელის მღვდლების და ლევიანების წინამღძოლნი, რომ ასე მოიქცეოდნენ, და მათაც შეჰფიცეს.

9

9^1წამოდგა ეზრა ტაძრის ეზოდან და გაემართა იეჰოხანანის, ელიაშიბის ძის სადგომისაკენ.

2იქ ყოფნისას არც პური უჭამია და არც წყალი უსვამს, გლოვობდა ხალხის დიდი უსჯულოების გამო.

3მთელს იუდასა და იერუსალიმში ეუწყა ტყვეობიდან ყველა გამოსულს, თავი მოეყარათ იერუსალიმში.

4ვინც არ მოვიდოდა ორი თუ სამი დღის განმავლობაში, უხუცესთა წინამძღოლების სამართლით მთელი ქონება ჩამოერთმეოდა, თვითონ კი გაძევებულ იქნებოდა ტყვედყოფილთა კრებულისაგან.

5სამ დღეში ყველანი შეიკრიბნენ იერუსალიმში იუდასა და ბენიამინის ტომიდან, – ეს იყო მეცხრე თვის მეოცე დღეს.

6ისხდა მთელი ხალხი ეზოში და ცახცახებდა, რადგან ზამთარი იდგა.

7წამოდგა ეზრა და უთხრა მათ: „თქვენ დაარღვიეთ სჯული, რაკიღა უცხო ტომის ქალები შეირთეთ ცოლად, და უმრავლეთ ცოდვა ისრაელს.

8ახლა აღსარება უთხარით და ადიდეთ უფალი, ჩვენი მამა-პაპის ღმერთი;

9აღასრულეთ მისი ნება და განეშორეთ ქვეყნის ხალხებს და უცხო ტომის ცოლებს“.

10ხმა აიმაღლა მთელმა ხალხმა და შეღაღადა: „როგორც თქვი, ესე მოვიქცევით.

11მაგრამ ხალხმრავლობაა და ზამთარი დგას, არ შეგვიძლია ვიდგეთ ღია ცის ქვეშ, ეს არც ერთი დღის საქმეა და არც ორისა, რადგანაც ურიცხვი ცოდვა მიგვიძღვის ამ მხრივ.

12ამიტომაც დადგენილ იქნენ ხალხის წინამძღოლნი, და ყველა, ვისაც ჩვენში უცხო ტომის ქალი ჰყავს ცოლად, თავის დროს გამოცხადდეს მათთან,

13თვითოეული ადგილის უხუცესისა და მსაჯულის თანხლებით, ვიდრე არ დაცხრება უფლის რისხვა ჩვენზე ამ საქმის გამო“.

14თავს იდვეს ეს იონათანმა, ყასაელის ძემ, და იახზეიამ, თიკვას ძემ, ხოლო მეშულამი, ლევი და შაბეთაი შეეწეოდნენ მათ.

15და ყველაფერი ამის მიხედვით აღასრულეს ტყვეობიდან გამოსულებმა.

16ეზრა მღვდელმა სახელდებით ამოირჩია საგვარეულოთა წინამძღვარნი, და შეიკრიბნენ ისინი მეათე თვის ახალმთვარობისას საქმის გასარჩევად.

17და დასრულდა იმათი საქმის გამოძიება, ვისაც ცოლად ჰყავდა უცხო ტომის ქალი, პირველი თვის ახალმთვარობისას.

18აღმოჩნდა, რომ შეკრებილ მღვდელთაგან უცხო ტომის ცოლები ჰყავდათ:

19იოცედეკის ძის, იესოს ძეთა და ძმათაგან – მაყასეიას და ელეაზარს, იარიბს და იოდანს,

20რომლებმაც ფიცი დადეს, რომ გაუშვებდნენ ცოლებს და მოიყვანეს ვერძები თავიანთი ცოდვების მისატევებლად.

21იმერის ძეთაგან – ხანანი და ზებადია, მაყასეია და შემაყია, იეხიელი და ყაზარია;

22ფაშხურის ძეთაგან – ელიოყენაი, მაყასეია, ისმაელი, ნათანაელი, გედალია, ელყასა;

23ლევიანთაგან – იოზაბდი და შიმყი, კელაია (იგივე კელიტა) და ფეთახია, იუდა და იონა;

24მგალობელთაგან – ელიაშიბი და ზაქური;

25მეკარეთაგან – შალუმი და ტელემი;

26ისრაელისგან, ფარყოშის ძეთაგან – რამია და იზია, მალქია და მიამინი, ელეაზარი, ხაშაბია და ბენაია;

27ყელამის ძეთაგან – მათანია და ზაქარია, იეხიელი და ყაბდი, იერემოთი და ელია;

28ზათუს ძეთაგან – ელიოყენაი, ელიაშიბი, ოთონია, იერემოთი, ზაბადი და ზერდაია;

29ბებაის ძეთაგან – იოხანანი და ხანანია, ზაბდი და ემათისი;

30ბანის ძეთაგან – მეშულამი, მალუქი, ყადაია, იაშუბი, შეალი და იერემოთი;

31ყიდოს ძეთაგან – ნაათუსი და მოოსიასი, ლაკუნუსი და ნაიდუსი, ბესკასპასმისი და სესთელი, ბელნუუსი და მენაშეასი.

32ხანანის ძეთაგან – ელიონასი და ყასაიასი, მელქიასი, საბაიასი და სიმონ ქოსამეუსი.

33ხაშუმის ძეთაგან – მათენაი და მათათა, ზაბადი და ელიფელეტი, მენაშე და შიმყი;

34ბანის ძეთაგან – იერემია, მაყადაი, ყამრამი, იოელი, მამდაი, ბედეია, ვანია, კარაბასიონ, ელიაშიბი, მაქნადებაი, ელიასისი, ბინუი, ელიალისი, შიმყი, შელემია, ნეთანია; ეზორას ძეთაგან – შეშაი, ყაზარელი, ყაზაელი, შემაყია, ამარია, იოსები;

35ნებოს ძეთაგან – მათითია, ზაბადი, ყიდო, იოელი და ბენაია.

36ყველა ესენი ცხოვრობდნენ უცხო ტომის ცოლებთან და გაუშვეს ისინი ბავშვებიანად.

37და დამკვიდრდნენ მღვდლები, ლევიანები და ისრაელიანები იერუსალიმში და სოფლად, მეშვიდე თვის ახალმთვარობისას, ხოლო ისრაელიანები – თავ-თავიანთ ადგილას.

38მთელმა ხალხმა ერთად მოიყარა თავი აღმოსავლეთის ბჭესთან, გაშლილ ადგილას.

39და სთხოვეს ეზრას, მღვდელმთავარსა და მკითხველს, გამოეტანა მოსეს სჯული, ბოძებული უფლის, ისრაელის ღმერთის მიერ.

40გამოუტანა მღვდელმთავარმა ეზრამ სჯული მთელ ხალხს, კაციდან ქალამდე, და ყველა მღვდელს, რათა მოესმინათ იგი მეშვიდე თვის ახალმთვარობისას.

41კითხულობდა ტაძრის ბჭესთან, გაშლილ ადგილას, ცისკრიდან შუადღემდე, კაცებისა და ქალების წინაშე, და მთელი ხალხი უსმენდა სჯულს.

42და შედგა ეზრა, მღვდელი და მკითხველი, გამზადებულ ფიცარნაგზე.

43მხარმარჯვნივ ედგნენ მათათია, შემაყი, ყანაია, ყაზარია, ურია, ხიზკია და ბალსამუსი;

44ხოლო ხელმარცხნივ – ფედაია, მისაელი, მალქია, ლოთასუბუსი, ნაბარია და ზაქარია.

45აიღო ეზრამ სჯულის წიგნი ხალხის თვალწინ და დიდებით დაჯდა ყველას წინაშე.

46სჯულს რომ ხსნიდა, ყველა წელგამართული იდგა; და აკურთხა ეზრამ უფალი ღმერთი, უზენაესი ღმერთი საბაოთ, ყოვლისმპყრობელი.

47მთელმა ხალხმა ერთხმად შეჰღაღადა: „ამინ!“ ხელაპყრობილი დაემხო მიწაზე და თაყვანი სცა უფალს.

48ლევიანები – იესო და ანიუთი, შერებია და იამინი, ყაკუბი და შაბეთაი, ჰოდია, მაყასეია, კელიტა, ყაზარია, იოზაბდი, ხანანი და ფელაია ხალხის წინაშე კითხულობდნენ უფლის სჯულს და იმავდროულად, კიდევაც განმარტავდნენ მას.

49და უთხრა ატარატესმა ეზრას, მღვდელმთავარსა და მკითხველს, და ლევიანებს, ყველაფერს რომ ასწავლიდნენ ხალხს:

50„წმიდაა ეს დღე უფლისათვის“ – და ყველანი ტიროდნენ, როცა უსმენდნენ სჯულს –

51„მაშ, წადით, ჭამეთ ნოყიერი და სვით ტკბილი, და წყალობას ნუ მოაკლებთ უპოვართ,

52ვინაიდან წმიდაა ეს დღე უფლისათვის და ნუ მწუხარებთ, რადგან უფალი განგადიდებთ თქვენ“.

53ლევიანებიც შეაგონებდნენ ხალხს და ამბობდნენ: წმიდაა ეს დღე და ნუ მწუხარებთო.

54წავიდნენ ყველანი, რათა ესვათ და ეჭამათ, ელხინათ და გაეკითხათ უპოვარნი; და ხარობდნენ დიდად,

55რადგანაც გამსჭვალულნი იყვნენ სიტყვებით, საკრებულოში რომ ესწავლათ.

Table of Contents

- ბიბლია

- სათაურის გვერდი

- მეორე ეზრა

- 1
- 2
- 3
- 4
- 5
- 6
- 7
- 8
- 9